Ten tekst jest przesycony ogromną dawką frazesów. To jeden, wielki komunał. Obrazuje jednak w jakiś sposób pewne zjawiska…

Najtrudniej jest znaleźć temat. Niby wiem, o czym pisać, ale mgła zmęczenia przesłania mi piękny widok. To tak jakby idee schowane były za ciężką kurtyną. Ołowiane chmury pilnie strzegące spragnionych ciał przed promieniami słońca. Co za pierdolenie…

Zanim przejdę do meritum sprawy napiszę, co mi przyszło ostatnio do głowy. Czasami jest tak, że chcę coś przekazać, a jak się okazuje po opublikowaniu bloga, nie udaje mi się to. Już wiem, dlaczego. Nie jestem precyzyjny, bo zbyt żywiołowo do wszystkiego podchodzę. Po prostu brak mi cierpliwości.

Czasem trudno jest uchwycić ideę. Poświęcasz czas na tępe wlepianie oczu w monitor. Zastygłe nad klawiaturą ręce zaczynają drżeć, a przed sobą widzisz tylko niezapisaną, wirtualną kartkę. Zastanawiasz się czy to jeszcze pasja czy już pierwsze objawy nerwicy. Przekrwione oczy wiele mówią o Twoim zmęczeniu, lecz wrodzony upór nie pozwala Ci skończyć, choć tak naprawdę nic jeszcze nie zacząłeś.

Ludzie mają tendencje do upraszczania otaczającej ich rzeczywistości. Stąd wszelkiej maści stereotypy i iluzje. Pisałem o tym wielokrotnie (m.in. [wyrwane z kontekstu] – o prawdzie i inteligencji). Tym razem w nieco innym kontekście mam zamiar podjąć ten temat. Są dwa istotne czynniki, które wpłynęły na napisanie tego tekstu. Po pierwsze, traktowanie kobiet z góry.

W „Prologu” pisałem, że postaram się chronologicznie zestawić przygody, które spotkały mnie na życiowej ścieżce. Chodzi o kobiety rzecz jasna. Otóż kilka wpisów wcześniej wszelką chronologię i porządek szlag trafił. Tym razem będzie podobnie, bo sięgam właśnie do historii sprzed lat. To stare dzieje. Jeszcze starsze niż epizod w internacie i wypad na dziwki…

Strona jest świetna. Wcale się nie dziwie peanom pochwalnym na cześć tego co stworzył Admin. Piszę to całkiem serio, bo wiele mądrych słów, zdań czy całych tekstów się tu znajduje. Artykuły i lekcje Gracjana otwierają oczy, bądź uświadamiają coś, co podejrzewaliśmy już od bardzo dawna. Stajemy się bardziej pewni siebie, bo wiemy, że to co robimy jest właściwe i słuszne.