Kim jest Tyler Durden? Postać znana, może nie dla wszystkich. Wydawałoby się zwykły koleś, jakich pełno na ulicy. Zaraz, zaraz, on nie jest zwykły. Dlaczego?
Wielu z was kojarzy tę postać z filmu ,,Fight Club'', na podstawie książki o tej samej nazwie. Tyler jest szczęśliwym człowiekiem mimo, że jest sprzedawcą mydła, mieszka w ruderze, nie ubiera się w Armanim ani Hugo Bossie, a nawet nie ma samochodu. Więc co czyni Tylera szczęśliwym skoro nic tak naprawdę nie ma?
Wolna wola, dar od Boga, którzy wykorzystują naprawde nieliczni, on wykorzystuje doskonale.

Klapa, klapa, klapa. Tak można podsumować zainicjowaną dzisiaj noworoczną zmiane samego siebie. Przełamałem lody, to pozytyw, reszta same negatywy.

Zacząłem w autobusie rano, jadąc do szkoły. Podeszłem do ładnej dziewczyny, wiek ok.16 lat. Zacząłem tradycyjnie : Cześć, Cześć, gadka typu gdzie jedziesz, gdzie się uczysz i nagle tematy mi sie urwały. Zawsze jestem gadatliwy, ale tym razem nie wiedziałem dalej co powiedzieć, ona wysiadła na swoim przystanku, ja na swoim i tyle.0:1
Druga była koleżanka w klasie. Wysoka, ładna blondynka, która marzy zostać aktorką. Całkowicie w moim typie, Od kilku lat się w niej podkochiwałem. Na przerwie siedziałem koło niej, nagle chwyciłem ją za ręke, i coś zacząłem do niej : coś o delikatnych dłoniach. Ona z uśmieszkiem się na mnie popatrzyła,i powiedziała : a tobie co? ja speszony odpowiedziałem: nic, nic, żartowałem. 0:2

Od czego by tu zacząć? Dobre maniery nakazują się przedstawić. Grzegorz, lat 17, od urodzenia mieszkam i wychowuje się w Chorzowie, w najpiękniejszym dla mnie miejscu na świecie. Trafiłem na stronę przypadkowo, jakieś dwa tygodnie temu. Do tej pory śmiałem się z kolesi, którzy wchodzili na takie strony, szydziłem z takich, którzy występowali w TV w różnych programach związanym z kursami uwodzenia itd. Czemu już się nie śmieje? Ostatnio u nas w szkole zaczęto planować już studniówkę, i wtedy do mnie dotarło, że jestem jeleniem, już nie rozchodzi się o to czy mam z kimś iść na te studniówke, czy nie. Dotarło do mnie, żę całe życie byłem frajerem.

W dozie tej refleksji zarejestrowałem się na tej stronie, zacząłem skrupulatnie czytać te wszystkie teksty i posty, i musiałem się przyznać do porażki. Mam normalne życie, koleżanki, koledzy, czasem imprezy, ale chyba nie mam szacunku do samego siebie.