Siema.

Chciałem coś powiedzieć, piszę bez przygotowania.

Od małego łebka dorastałem w przeświadczeniu, że lepiej milczeć niż pierdolić głupoty. Odnosiło się to na początku do ludzi ze szkoły, którzy zapełniali powietrze swoim bełkotem, o czymkolwiek, ich słowa brzmiały tak wkurwiająco, miałem wrażenie że nie zastanawiają się ani chwili nad tym co mówią. Stałem w opozycji razem ze swoją bandą. Podczas gdy wszyscy słuchali eiffel 65, marzyli o pierwszych samochodach albo ganiali za piłą z nadzieją na karierę, my robiliśmy co zupełnie innego, nieważne co ale zawsze byliśmy w opozycji.

Przeniosło się to też na kobiety, gromadziły się wokół nas dziewczyny, nie byliśmy bandą gejków ale nigdy nasze relacje nie miały znamion tej bajery jaką częstowali dziewczyny inni goście. Wiem, że w innych miastach są też tacy ludzie. My raczej tego tak nie znosiliśmy, że w naturalnym odruchu jak dziewczyna sie popisywała była "zamuła" i parskanie czegoś pod nosem. Antybajera banda. Jedyne co wyznawałem i zostało (stety/niestety) we mnie do dzisiaj do szczere, nie wymuszone podejście do dziewczyny, bycie gentelmenem, i skromność, no i duża dawka uśmiechu. Dobre cechy, trochę wysłużone, wyeksploatowane, nie tak świeże jak kiedyś (wiadomo, życie) ale jednak. Dowiedziałem się z tej strony o gierkach, manipulacjach, jak im stawiać czoło, i dzięki. Dzięki wielkie, ta strona pomogła mi w jednym z najcięższych okresów mojego życia, podałem ją dalej innym. Jestem pełen zapału do tego, żeby iść, kombinować, ścierać się. Chcę tego, bo wiem, że dam rady.

Panowie, nie wiem, może to jakaś kicha ze mną jest ale z drugiej strony mam jakiś kurwa nie wiem - żal - do kobiet, do ludzi, do kobiet zwłaszcza w tym momencie, że trzeba kurwa być jakimś he-man'em, czaić co chwilę czy to shit-test, kombinować jak odbić, srać się że coś tam. Myśleć, rozkminiać, knuć. Ja jestem w takim momencie, że trochę mnie to wkurwia, wielu jest w innych, momentach, jednych to kręci, innym się nie udaje. Ale nie wolelibyśmy wszyscy, pojść na spacer i pobajerzyć o tylu innych zajebistych rzeczach, otworzyć się i powiedzieć co nam siedzi w środku? To jest względne, wiem, są różne spojrzenia na to i dobrze, mówię o swoich odczuciach w tym momencie. Wczoraj dorwałem numer, piszę szczerego esa - życzę Ci błyskawicznego końca tego tygodnia i byle do weekendu. Dostaję pytanie "Dlaczego akurat mnie wybrałeś" to poleciał jakiś komplement "że ładną ma cerę", tak jak ma się to naprawdę. Ostatniego jakiego dostałem to że u niej sprawa chłopaka to wrażliwy temat i nie ma głowy żeby pisać teraz o tym. Shit? Prawda? Zacząłem rozkminiać, odbić? mówić szczerze? Jak się zachować? Dla mnie zabawa przez 3 minuty ale koniec końców to jak dla mnie to łamigłówka od której mi się rzygać chce.

P.S.

Ja też trafiłem przez to, że mnie rzuciła. Wiecie co, nie było shitów bardzo długo i manipulacji. Niestety, przyznaję rację, póżniej bardzo długo nie było nic poza shitami itd. Kurwa - Niestety.