Może za bardzo się nudzisz? Może nie masz konkretego celu, do którego zawzięcie byś dążył? Może nie masz pasji i zainteresowań? Może za dużo myślisz...

P.S.
Być może za bardzo przejmujesz się opiniami innych na swój temat. Jeżeli tak, to pierdol to. Przecież to Twoje życie. Przede wszystkim żyj w zgodzie ze sobą. Rób co chcesz, myśl co chcesz.

P.S. 2
Nie wiem czy dobrze myślę, ale poczytaj blog Aniołka i Marso o wysysaniu pozytywnej energii...

Jak nie odpowiada Ci Twoje otoczenie to je zmień.

Sam wyjechałem ze swojego rodzinnego miasta kawał czasu temu, w tym momencie nie mam o czym rozmawiać ze swoimi najlepszymi kumplami z tamtych czasów (właściwie nie było o czym gadać zaledwie po paru miesiącach od wyjazdu) i to jest normalne.

Tak samo jeśli wybieram się z jakąś inną grupą znajomych na imprezę to też nie mam o czym z nimi gadać, i to bynajmniej nie dlatego że nie mam własnego zdania czy nie wiem co mam powiedzieć, po prostu tak czasem jest że nie mamy ochoty się odzywać i tyle, a oni mają jakieś swoje tematy.

Wolę po prostu się od nich odłączyć i iść gdzieś poznawać innych ludzi lub potańczyć na parkiecie.

Generalnie najlepiej jest mieć to gdzieś, znaleźć swoje otoczenie i tyle. Nie musisz się zamykać na ludzi.

To tak samo jakbyś poszedł teraz do kogoś i powiedział mu że się interesujesz podrywaniem, a on by stwierdził że jesteś dziwak, na pewno nie znajdziesz z nim wspólnego języka, a jeśli spotkasz kogoś ze społeczności to będziesz miał z nim milion tematów do rozmowy.

Ludzie się zmieniają, a nikt nie jest niezastąpiony .

Po przeczytaniu Twoich wypowiedzi dochodzę do wniosku, że Twoim największym problem jest chęć zadwolenia innych (przynajmniej tak to napisałeś). A to Ty masz być szczęśliwy i dobrze się bawić. Pomyśl jak na przestrzeni lat (zmiana np. szkoły, ogólnie dorastanie) pewne tematy i ludzie zaczęły Cię męczyć, czułeś iż jesteście lata świetlne od swoich poglądów na życie etc. Co w takim razie robić? Napewno nie rób czegoś na siłę, nie staraj się przypodobać tym którzy Ciebie nudzą. Pamiętaj nie jest ważne jak Ciebie odbierają ważne abyś Ty się dobrze czuł. 
Sprawa następna jak ktoś już napisał powyżej ciągle marudzisz, że to źle tamto źle. Bierz się w garść i idź przeż SWOJE Życie. Nie trać cennej energii i czasu na jałowe dywagacje. Jak ktoś jest fascynatem układania domino to ma z tego z rezygnować bo dla 95% ludzi będzie to bez sensu?

Myślę, że wiem  w czym leży twój problem , ale najpierw powiedz mi od kiedy interesujesz się uwodzeniem i kiedy twój problem zaczął być dla ciebie widoczny.

Świetnie! Czyli jest dokładnie tak, jak myślałem.
To chyba nie jest tylko twój problem, ale i większości wkręconych w uwodzenie facetów, ja też to miałem. Pewnie czujesz się beznadziejnie kiedy stoisz z grupką ludzi, oni żartują, a ty nic nie mówisz i głupio zastanawiasz się, co powiedzieć,  w którym momencie, żeby wydać im się śmiesznym. Czekasz na najmniejszą choćby oznakę rozbawienia/zainteresowania grupy, a jeżeli już ci się to uda, jesteś z siebie bardzo zadowolony, ale jedynie przez moment.

Tego problemu nikt nie opisał wcześniej w żadnym artykule, choć dotyczy /ł on większości z nas [może nawet nieświadomie]. Jest to efekt uboczny nauki uwodzenia, jeden z cięższych minusów. Wkurwia niemiłosiernie i odbiera przy tym pewność siebie.
Jeżeli przed podejściem do grupy, czy nawet jednej osoby [dotyczy to i facetów i kobiet], zastanawiasz się co powiedzieć/co zrobić, żeby zostać dobrze odebranym, jak powiedzieć, by ta osoba cię polubiła lub wyraziła tobą zainteresowanie to znaczy, że jesteś właśnie obciążony tym gównem.

Z mojego punktu widzenia wygląda to tak:
odkrywasz źródło wiedzy o podrywaniu [książka/strona/inny podrywacz], połykasz kolejną porcję wiedzy, choć na początku wątpisz trochę w moc tej sztuki. Przekonujesz się, kiedy spróbujesz czegoś w realu [zachowasz się tak jak napisano na stronie, powiesz gotowy tekst ] i zauważysz, że to działa. Wtedy oddajesz 100% zaufania wiedzy otrzymanej ze źródła i traktujesz ją jako nieomylną/świętość. Czytasz setki i tysiące wypowiedzi bardziej doświadczonych facetów, jak i co powiedzieć/jak się zachować w danej sytuacji. Pod większość wydarzeń z życia codziennego możesz podłożyć jakiś wzorzec, na który wcześniej się natknąłeś czytając 'źródło'. Wiesz, że ten facet odniósł sukces i starasz się stworzyć dokładnie takie samo rozwiązanie jak on. Nie analizujesz i nie myślisz. Bierzesz to wszystko za pewnik i warunek spełnienia celu. Twój głód sukcesu i dążenie do idealnego rozegrania akcji sprawiają, że nieustannie zastanawiasz się, co powiedzieć, by wreszcie przekonali się, że jesteś zajebisty. Szukasz idealnego rozwiązania dla danej sytuacji.

 I to jest to. Ty masz nie zastanawiać się, a wiedzieć. Wchodzisz w interakcję i idziesz na żywioł, bez gotowych tekstów, bez schematu. Po prostu płyniesz, bo wiesz, że to co mówisz, jest wartościowe/zabawne/ciekawe i nie musisz szukać potwierdzenia tego u odbiorcy.
 Wszystkie te przekonania muszą rzeczywiście wypływać od ciebie, musisz w nie naprawdę wierzyć i rozumieć, a nie tylko stosować, bo ktoś ci powiedział, że dzięki temu uda ci się zerżnąć fajną dupę.
To przekłada się na towarzystwo. Za bardzo chcesz zaimponować grupie, może dlatego, że chcesz być jej liderem. Za bardzo starasz się, żeby cię polubili, żebyś został dobrze odebrany i by wszyscy do ciebie ciągnęli. Tym samym robisz coś dla nich, a nie dla siebie. Ci, co w grupie udzielają się historyjkami  i żartami robią to, bo sami chcą dobrze się bawić, fajnie spędzić czas. W luźnej rozmowie nie ma czasu na zastanawianie się i analizowanie. Musisz mieć wyczucie chwili, refleks. Masz gadać z nimi tak, by samemu mieć z tego radość,a nie tak, by to im sprawić radość. Masz olać konwenanse rozmowy i zachować się tak, jak tego chcesz, a nie tak, by coś osiągnąć. To przyjdzie samo.

Nie będę ci teraz pisał rad typu: 'bądź latarnią, a nie ćmą', bo to zbyt ogólnikowe i w rzeczywistości trudno zastosowalne ze zrozumieniem.
Najlepiej idź i gadaj bez planu, spontanicznie, nie szukaj na siłę zajebistych tematów do rozmowy. Nie myśl: 'o co zapytać?', 'co powiedzieć?' .
Rób to, co przyjdzie ci do głowy. Gdy wpadnie coś, co wyda ci się fajne, użyj tego, bo jesteś przekonany, że to naprawdę jest dobre. Gadaj z ludźmi dla własnej zabawy. Rozmowa nie musi być idealna, nie unikaj jej, jeżeli coś nie poszłoby tak jak chcesz.

Zebrało się, ale i tak nie napisałem wszystkich moich wniosków, zawsze coś się zapomni...
Jeżeli coś niejasne to pytaj śmiało. Chcę ci z tym pomóc, bo sam przez to przechodziłem i wiem, jak to wkurwia.

powodzenia

No mniej więcej pełna pizda to będzie jak ci się uda i jakaś laska się na ciebie rzuci

To jak ci poszło?