Pewna bliska mi osoba, która po części zna tematykę tej strony, podczas "rutynowego" przeglądu lektur szkolnych zwróciła uwagę na utwór znanego polskiego komediopisarza... Powiem szczerze - byłem w szoku. Zresztą przeczytajcie sami...

Jeszcze tylko pytanie... kto to napisał? (odp. pod tekstem)

 "Teraz każda myśleć będzie,


Że to tak się miłość przędzie,

Niby wiekiem życie człeka,

Aby wzdychać mógł pół wieka!

Już, łzy lejąc w dzień i w nocy,

Sam się zmienisz we fontannę,

A tymczasem bez pomocy

Ja mam znosić twoję pannę?

Nie kochaj ją tak poddanie,

A wzajemną ci się stanie!

Nie daj władać, rządzić sobą,

A rząd tobie sama przyzna!

Nie nudź płaczem i żałobą,

A zwyciężysz jak mężczyzna.

Inaczej myślą - wariaci."


i jeszcze...


"Kłębek upada; Albin goni i podnosi

-Żeby raz jeden wypadł kłębek z dłoni,

A waćpan za nim nie byłeś w pogoni...

Żeby raz chustka padła ze stolika,

A waćpan za nią nie leżał na ziemi...

Żebym raz chciała nożyczek, nożyka,

Waćpan nie szukał, nie latał za niemi...

Żebym raz mogła jeden kichnąć skrycie,

Nie słysząc wróżby na stoletnie życie!

Nie - to prawdziwie już nie do zniesienia!


-Jeśli pragnę uprzedzać wszystkie twe życzenia,

Jeślibym całe życie chciał poświęcić tobie,

Przypisz to mej miłości i swojej osobie;

Ale żem nie mógł zmiękczyć serce nazbyt harde,

Powiedz, Klaro, czym przeto zasłużył na wzgardę?"

Aleksander Fredro, "Śluby panieńskie", akt II scena 9