Witam.

Zastanawiam się, czy ktoś z Was miał kiedyś prawdziwą przyjaciółkę, oraz generalnie jakie jest Wasze zdanie w tej sprawie, czy uważacie, że możliwa jest przyjaźń męsko-damska?

Do rozmowy zapraszam w temacie, który założę zaraz po napisaniu tego bloga.

Poznaliśmy się w 1 klasie liceum, nasza znajomość skończyła się na moim ostatnim roku studiów, więc trwała przeszło 10 lat. Nie będę się rozpisywać o tym jak się poznaliśmy i jakie były nasze początki.

Osobiście uważam, że posiadanie ładnej przyjaciółki to zaaaaaajebista sprawa! Obustronnie mieliśmy wiele korzyści, co zaraz przedstawię.

Ona nocowała u mnie dość często, czasami ze swoimi chłopakami (mieszka poza miastem, a ja często miewałem wolną chatę).

Zawsze miała gdzie przenocować po imprezie na mieście, z pewnością, że nikt nie będzie się do Niej dobierać w nocy.

Ja za to robiąc imprezy wiedziałem, że Ona zawsze sprosi koleżanki (dość przebojowa, o silnym charakterze), więc domówy były zawsze udane!

Najważniejsze, social proof! Raz, że dziewczyna mówiła o mnie wspaniałe rzeczy swoim koleżankom ze studiów (dwie z jeje koleżanek zaliczyłem)
Dwa, że często balowaliśmy razem na mieście, a ja, w razie nieudanego podrywu zawsze miałem do kogo wrócić na parkiet, czy do stolika. Raz tańcowaliśmy razem na parkiecie, jakaś hb7 patrzyła się na mnie, przyjaciółka to zauważyła i mi to powiedziała, odpowiedziałem że fajna, ale nic szczególnego, ale ma fajne piersi;) co zrobiła moja przjaciółka? Moja przyjaciółka podeszła do tej laski i powiedziała Jej, że bardzo mi się podoba, ale jestem nieśmiały, po czym wróciła do mnie i powiedziała mi co Jej powiedziała, przy czym była bardzo zadowolona. Śmiejąc się powiedziała, że w oczach tamtej laski jestem pizdą. Od razu wystartowałem do dziewczyny, powiedziałem, że ma łaaaadne oczy (namiętnie wpatrując się w Jej piersi), potem spojrzałem na Nią, puściłem oczko (spokojnie, z opanowaną mową ciała), wróciłem do tańca z przyjaciółką. Potem jakoś zagadaliśmy, ustawiliśmy się, w efekcie? Po 2 tygodniach bzyknąłem ją. Może lekko przydługa historia, ale tak właśnie byłem motywowany.

Jedynie często jak miałem dziewczynę pytała się, czy ciągle jest najważniejsza w moim życiu. Moje związki nie trwały długo. Wszystko rozpadło się, kiedy byłem w 2 letnim związki z moją byłą. Okazało się, że obgaduje nas i rozsiewa plotki (nasza znajomość zakończyła się). Z drugiej strony też nie miała do mnie takiego pociągu, byliśmy jak brat i siostra, chociaż wielu myślało, że jesteśmy parą.

Pomimo nieciekawego zakończenia uważam, że taka damska przyjaciółka to zajebista sprawa, polecam każdemu. Jeżeli macie okazję z fajnej dziewczyny zrobić sobie niezazdrosną przyjaciółkę, z którą możecie rozmawiać o wszystkim, dawać i otrzymywać wsparcie to zróbcie to!

Czy była to prawdziwa przyjaźń damsko-męska? Uważam, że do pewnego momentu jak najbardziej tak.