Na wstępie powiem, że mam 16 lat (zabrzmiało to jak na
spowiedzi ;P ) no i ostrzegam - temat dość dokładnie opisany, najbardziej
zależy mi byś przeczytał drugi akapit.

   Mam w klasie dziewczynę, która zwróciła moją uwagę od samego
początku. I od tego początku w gruncie rzeczy frajerzyłem, aż w końcu sobie
odpuściłem bo widziałem że ma świetne kontakty z innym kolegą z klasy. Przez
grudzień nie chodziłem do szkoły, wróciłem akurat na Wigilijkę z
postanowieniem, że będę ją miał w tyłku, ale ona akurat była dla mnie miła, a
"rywala" olewała. Później była przerwa świąteczna, po której nie było
jej w szkole przez tydzień, w tym czasie poinformowałem ją o czymś via SMS.
Wtedy mi odpisała, że jestem jedynym fajnym chłopakiem w naszej klasie +
jeszcze jakieśtam pierdoły. W każdym razie pojawiła się w budzie akurat na
walentynki. Wpadłem wtedy na pomysł, że "złożę" jej walentynkę
werbalną, tak też zrobiłem bo uznałem iż to takie w moim stylu. Było widać po
mnie że się spinam, do tego palnąłem cóś ala "mam nadzieję, że będziemy
przyjaciółmi" - w każdym razie nie było to idealne, ale nie żałuję bo kto
nie popełnia błędów ten się nie uczy. Cóż, teraz mam z nią dość dobre kontakty,
a "rywal" za to fatalne. To znaczy ona się o nim wypowiada skrajnie
negatywnie, dlatego tak wnioskowałem, no ale z tymi iluzjami to nigdy nie
wiadomo W zeszłym tygodniu zapytałem, czy ma czas w niedzielę, miała i się
spotkała.

  Zakładam, że nie chcecie dokładnej relacji, także opiszę skrótowo jak
było: najpierw pomyliłem przystanki, pędziłem na ten odpowiedni (jak wysiadłem
to zadzwoniła żebym wyszedł jej na spotkanie, bo sama się spóźniła)niestety nie
zdążyłem na czas i w kolejnym telefonie ustaliliśmy mniej więcej gdzie się
spotkamy. Może nie tak to sobie wyobrażałem, ale dzięki temu przynajmniej
pożartowaliśmy na początku rozmowy, choć trochę mnie boli ta gafa. Skoczyliśmy
się do parku i podczas drogi wyskoczył taki dialog [z pamięci więc wiecie]:

-Nie lubię jak tu jest dużo ludzi. W sumie mogłam się skapnąć, że w pierwszy
dzień ładnej pogody będzie dużo ludzi. A tak w ogóle to czemu chciałeś się
spotkać?

-A no bo pierwszy dzień ładnej pogody

-Taa bo pewnie wiedziałeś, że za tydzień będzie ładna pogoda

-No pewnie. Wszedłem na interię, patrzę - deszcz - i myślę "O, to znaczy
że będzie ładna pogoda[swego czasu krążyły u nas żarty z odwrotnością prognoz
interii tzn. chodziło o to, że jak masz na interii słońce, to znaczy, że będzie
deszcz. Dlatego to był taki half-joke].

Zastanawiam się, czy dobrze odbiłem?

Dość zabawne jest to, że i ona i ja często pokazujemy swego rodzaju miłość do
jedzenia. Jak szliśmy do parku, to powiedziała że "ma coś co mi się
spodoba", odparłem że się domyślam i domyśliłem się dobrze= tabliczka
czekolady Zrobiło mi się głupio, że sam o niczym takim nie pomyślałem. Po
parku poszliśmy do niej, wydaje mi się że kolejną gafą było to, że nie
zaproponowałem pchania wózka (wzięła ze sobą 11miesięczną siorkę). Później
byliśmy w jej domu, gdzie po zjedzeniu ogromniaście gorącego żurku skoczyliśmy
do jej pokoju, gdzie kontynuowaliśmy rozmowę. Ogółem było fajnie, na początku trochę sztywno, nie wiem jak z jej ale z mojej strony na pewno. Jak usłyszałem, że używa podczas mowienia "wiesz" to dodało mi to otuchy, ponieważ kojarzyłem, że tego typu słów używa się w stresie. Niestety sam również używałem owego słowa, nawet jakby śmielej no ale trudno. Jak były przerwy w rozmowie to kontemplowałem sobie okolicę, jak próbowała obgadywać innych to tej jasno powiedziałem, że tego nie lubię, choć ciężko mi było nie obgadywać, bo dość sprytnie wracała do tego typu tematów, zwłaszcza pijąc do "rywala". Parę razy chyba dałem się wciągnąć w krótkie obmawianie, z tym że jak tylko się orientowałem co robię, w jakiś sposób wycofywałem się z tego typu tematów. Z innych kwestii to starałem się nie uciekać wzrokiem, jeden raz wpatrywaliśmy się w siebie długo, aż w końcu powiedziała cobym nie patrzył tak bo jej głupio.

Z tego co mi się najmocniej wbiło do głowy, to ta czekolada (żałuję że nie wpadłem na taki pomysł), otuchy dodaje mi fakt, że sama przeciągała nasze spotkanie, choć żałowałem że nie odprowadziła mnie na przystanek. Ach, przypomniało mi się jeszcze, że często przerywałem wypowiedź bo nie umiałem się wysłowić, no ale w przyszłości będzie lepiej. W sumie to jeszcze gryzie mnie to, że 2 razy złapałem się na mówieniu, że zakładam spotkania w przyszłości. Za pierwszym razem nawet zaciąłem się w pół słowa, ale dokończyłem niezgrabnie no bo co mogłem zrobić.

Nie umiem sprecyzować jakiegoś konkretnego pytania. Głównie nurtuje mnie:

-czy dobrze odbiłem pytanie czemu ją zaprosiłem

-jak się teraz zachowywać (czy np. olewać, czy tak jak wcześniej?)

-czy nie skoncentrować zainteresowania na jej koleżance/koleżankach?

Dość obszernie to wszystko opisałem, w przyszłości postaram się być bardziej zwięzły, niemniej jakoś trzeba zacząć.