Podejście numer 64.

Fuck
Powinienem już iść spać
fuck
straciłem wenę

Trochę się zmieniło przez te 5 miesięcy
ok, wszystko się zmieniło.

-przepraszam, że musisz się tłuc autobusami nocnymi, Mogłeś jechać z moimi kuzynami.

-ale nie pojechałem. Bo to moja decyzja.

Bo dobrze wiesz, że mimo twoich wspaniałych piersi, że mimo twoich wspaniałych ud zakończonych zgrabnym tyłeczkiem.

Puść kierownicę.
Daj się ponieść czterem kołom, które robili prawdopodobnie jacyś Chińczycy. Skazani na swoje marne życie, którego nawet nie mogli sobie wybrać.

Ludzie nienawidzą zmian. Ludzie zrobią wszystko, żeby nic się nie zmieniło. Ludzie wolą trwać w marazmie niż ruszyć do przodu.

Są takie dni, kiedy światełko w tunelu rozszerza się.
Są też takie dni, że zdajesz sobie sprawę, że i tak jest wielkości małego palca.

I tak siedzisz i czekasz na to aż w końcu wyślesz jej tą wiadomość, bo musisz swoje odczekać. I najgorsze jest to, że jesteś spokojny, czujesz to poczucie pustki, że w sumie masz w dupie czy się zgodzi czy nie, bo życie toczy się dalej. Wszystko jest bez sensu, a po ulicach chodzi wiele jej podobnych. I nawet trochę brakuje Ci tego dreszczyku emocji, który powinien temu towarzyszyć.

Bez sensu, bez sensu, bez sensu, bez sensu.

Tak samo ubrani mężczyźni łaszą się do tak samo ubranych dziewczyn, które uważają się za nie wiadomo co, będąc nikim jak wszyscy. Wszystko wygląda tak samo, jak wielka reklama sklepów odzieżowych i pisemek z „poradami życiowymi”.

Bez sensu, bez sensu, bez sensu, bez sensu.